مقالات مهدویت و آخرالزمان
موقعیت شما: مهدویت و آخرالزمان»مقالات مهدویت و آخرالزمان

امام صادق(علیه السلام) به شخصى كه نام دخترش را فاطمه گذاشته بود، فرمود: «...إِذَا سَمَّيْتَهَا فَاطِمَةَ فَلَا تَسُبَّهَا وَ لَا تَلْعَنْهَا وَ لَا تَضْرِبْهَا؛ (8) حالا كه نام او را فاطمه گذاشته اى، پس دشنامش مده، نفرينش مكن و كتكش مزن.»

یش از اسلام در هیچ یك از جوامع بشری، زن عضوی مؤثر و شخصی مستقل محسوب نمی شد و كلمه زن مفهوم زبونی، خواری و بی خردی داشت و در ادبیات آنان، چه نظم و چه نثر سخن بسیار در ناشایستگی و تحقیر جنس زن یافت می شود كه طرز تفكر و دیدگاه آنان را نسبت به زن نشان می دهد.

پيامبر گرامى اسلام در لحظات آخر عمر شريفش، در كنار وصيت هاى ديگر خود به امير مؤمنان (ع)، بر وجود فاطمه زهرا (س) نيز تأكيد كرد. امام كاظم (ع) مى فرمايد: به پدرم گفتم: پس از رفتن فرشتگان از حضور پيامبر (ص) چه اتفاقى افتاد؟ فرمود: پيامبر (ص) در اين هنگام على و فاطمه و حسن و حسين (ع) را طلبيد و به ام سلمه فرمود: كنار در بايست و نگذار كسى نزديك بيايد. سپس آن حضرت با يك دست، فاطمه را گرفت و مدت طولانى بر سينه گذاشت و با دست ديگرش دست على (ع) را بر سينه نهاد.

سيدمهدى شجاعى‏
منشور ملكوتى فاطمه، عليهاالسلام، را از ابعاد مختلف بايد نگريست. معدود زنانى نامهاى خود را بر گذرگاه تاريخ حك كرده ‏اند. اما اينان زنانى بوده ‏اند كه يك شاخه از نهال وجودشان را به بارورى و تجلى نشسته ‏اند. نام آسيه را دست هاى شهامتش حك كرده است و نام مريم را چشم هاى قداستش و حتى نام خديجه را قلب رأفتش. اما شخصيت فاطمه، عليهاالسلام، منشورى چندبعدى است كه با افق ديده اى مختلف شايسته بذل توجه است.

در مدينه منوره، شهر پيامبر(صلی الله علیه و آله)، تنها يك خانه بود كه رسول الله(صلی الله علیه و آله) به آن عشق مى‏ورزيد و اهلش را به شدت دوست مى‏داشت. در و ديوار و فضاى اين خانه از معنويت و نورانيتى خاص حكايت داشت...

انسان موجودى سراسر نياز است كه هر چه براى رفع آن كوشيده، بيش‌تر متوجه فقر خود شده است. انسان براى ادامهٔ حيات محتاج صدها نعمت الهى است و روانش بيش‌تر از تن، نيازمند هزاران عنايت الهى...

همه انسان‌ها خصوصاً امت اسلامی پیش از ظهور حضرت بقیه الله(ع) به شرایط سخت و سیاهی كه ناشی از ظلم و جور و انحراف آن زمان است مبتلا خواهند شد. این نكته را می‌توان از این حدیث متواتر حضرت رسول اكرم(ص) برداشت كرد كه فرمودند: «همانا مهدی(ع) زمین را همانطور كه از ظلم و جور پر شده باشد مملو از قسط و عدل می‌گرداند».

آن روز می‌بینی مردم مست شده‌اند؛ ولی مست نیستند. این از شدّت عذاب خداست. از شدّت عذاب خدا و از گرفتاری آن روز، پدر، پسر را فراموش می کند و پسر پدر را و برادر، برادر را.
در چنین گیر و داری در چنین اضطراب و غوغایی یک مشکل‌گشا هست. کنار عرش می‌ایستد. وقتی کنار عرش می‌ایستد، گفتنی نیست، آن پیراهن ـ پیراهن خونین حسین(ع) ـ را باز می‌کند، بعد که باز کرد، روی دست نمی‌گیرد، روی سرش می‌کشد. بعد که روی سر انداخت، جبرئیل می‌آید، می‌گوید: ...

دکتر ابراهیم شفیعی سروستانی
جریان انقلاب اسلامی و حضور قدرتمند زنان مسلمان در بزرگ‌ترین رویداد اجتماعی ـ سیاسی قرن بیستم، موجب رویکردی نوین در عرصه مباحث اجتماعی مربوط به زنان شد. جهانیان از این‌که می‌دیدند زنان ایران با پشت کردن به الگوهای غربی و فروگذاشتن فرهنگ برهنگی بیش ‌از پیش در عرصه‌های مختلف علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی حضور پیداکرده‌اند، دچار شگفتی شدند و دیده‌های مشتاق بسیاری از زنان جهان متوجه زنان مسلمان ایران شد.

مدینه در دهان شب فرو رفته است، مسلمانان همه خفته‌‌اند. سکوت مرموز شب گوش به گفت‌وگوی آرام علی(ع) دارد.
و علی(ع) که سخت تنها مانده است، هم در شهر و هم در خانه، بی‌پیغمبر(ص)، بی‌فاطمه(س). همچون کوهی از درد، بر سر خاک فاطمه(س) نشسته است.
ساعت‌‌ها است. شب ـ خاموش و غمگین ـ زمزمه درد او را گوش مي‌‌دهد، بقیع آرام و خوشبخت و مدینه بی‌وفا و بدبخت، سکوت کرده‌اند، قبر‌های بیدار و خانه‌های خفته، می‌شنوند.

6
صفحه 6 از 156