موعود :: مطالعات فرهنگی

احمدرضا يزدانى مقدم
در مقاله حاضر به عنوان مطلع سخن در باب اميرالمؤمنين، عليه السلام، به موضوع «حديث غدير» و مفهوم «ولايت» در حديث غدير پرداخته شده و با بهره گيرى از روايات اهل سنت نشان داده شده كه كلمه «مولى» در حديث غدير درست به همان معنا كه در آيه شريفه قرآن: «النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» آمده است.

شايد برخى گمان كنند كه عيد غدير تنها اختصاص به شيعيان دارد و در كلمات پيامبر اكرم، صلى الله عليه وآله، اشاره اى به لزوم بزرگداشت آن نشده است. اما بايد گفت كه عيد غدير نيز چون عيد فطر و قربان از اعياد اسلامى، بلكه از بزرگترين اعياد است، و نخستين كسى هم كه اين روز را به عنوان عيد اسلامى معرفى كرد، خود پيامبر اسلام، صلى الله عليه وآله، بود. آنچه در پى خواهد آمد تحقيقى است در زمينه سابقه تاريخى عيد غدير كه اميدواريم مورد استفاده خوانندگان عزيز واقع شود.

در سرگذشت امام از هنگام تولد تا به دست گرفتن زعامت شیعیان، خلیفگانی آمدند و درگذشتند و حضرت (ع)، امامت را در سال پایانی حکومت ولید بر عهده گرفتند...

مبارزه علمی امام محمدباقر (ع) را باید همانند قیام عاشورا در جهت زنده نگه داشتن سنت نبوی بود. اگر نهضت امام حسین (ع) قیام با شمشیر بود، نهضت امام محمدباقر نیز قیام با کتاب و علم نبوی بود.

امام جواد علیه السلام در این روایت سه نکته مهم در سیر اخلاقی را بیان می فرماید:1. توفیق الهی؛ 2. پندگویی از جانب خویش؛ 3. قبول کردن از کسی که او را نصیحت می کند...

ابو جعفر محمد بن علی (ع) امام نهم شیعیان است که در دهم رجب سال 195 ه ق در مدینه متولد شد. تولد او را پیامبر اسلام (ص) سال ها پیش به عنوان مولودي از تبار خود، که پاکیزه است پیش بینی کرده بود. پدرش امام رضا (ع) امام هشتم شیعیان والدت او را به عنوان مبارک ترین و پرخیر ترین والدت براي شیعیان نام برده بود. چرا که والدت این مولود که تنها فرزند امام رضا (ع) بود پس از سال ها انتظار رخ داده و باعث دلگرمی و انسجام جامعه شیعه شده بود. امام نهم به لقب تقی به معنی پرهیزکار و جواد به معنی بخشنده معروف است،

يكى از اخلاق پسنديده اسلامى، عيادت از بيماران و به طور كلى ديد و بازديد در ميان مؤمنان است. در تاريخ حضرت امام رضا (ع) وارد شده كه آن حضرت همانند جدّ بزرگوارش پيامبر اسلام (ص) اگرچند روز يكى از دوستان و مؤمنين را نمى ديد، حالش را مى پرسيد، و اگر مطّلع مى شد كه بيمار است به ديدار او مى شتافت.

يازدهم ذيقعهده مصادف با ميلاد خجسته عالم آل محمد حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) است.
ضمن تبريك ولادت اين مولود مبارك به يكايك موعوديان، قطعاتى از فضايل و كرامات آن امام رئوف را به شما تقديم مى كنيم.

سید بن طاووس (ره) در کتاب شریف «مهج الدعوات» فصل «ادعیه امام صادق علیه السلام » چنین مى‏ نویسد: منصور در دوران حکومتش هفت بار امام صادق علیه السلام را نزد خود احضار کرده است؛ گاهى در مدینه و در ربذه به هنگام عزیمت حج و دیگر بار در کوفه و بغداد ، و در همه این جریانات تصمیم بر قتل امام داشت و در تمام این جریانات با امام بدرفتارى کرده و با وى سخن ناروا گفته است. در اینجا یکی از این وقایع تأسف برانگیز را از کتاب شریف «منتهی الآمال» اثر مرحوم شیخ عباس قمی (ره) نقل می کنیم.

درنيمه رمضان سال دوم يا سوم(1)هجری ستاره ای ديگر در آسمان امامت و ولايت بدرخشيد و با نور خود جهان را منور ساخت. پس از تولد، حضرت فاطمه عليها السلام او را برای نام گذاری خدمت امير المؤمنين عليه السلام آورد، آن حضرت فرمود: من در نام گذاری او بر رسول خدا پيشی نمی گيرم. پس او را به نزد رسول الله صلی الله عليه و آله آوردند، ايشان فرمودند: من در نام گذاری او برخداوند عزوجل پيشی نمی گيرم. در اين هنگام خداوند به جبرئيل فرمود: محمد صلی الله عليه و آله صاحب فرزندی شده، فرود ای و به او سلام برسان و تبريك بگو و بگو كه علی عليه السلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی عليه السلام است، پس نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئيل فرود آمد و پس از ابلاغ سلام و تبريك، عرض كرد: خداوند به تو امر كرده كه نام فرزند هارون را بر او بگذاری. حضرت صلی الله عليه و آله فرمود: نام او چه بوده است؟ عرض كرد: «شبر». حضرت فرمود: زبان ما عربی است. جبرئيل عرض كرد: پس نام او را «حسن » بگذار، و پيامبر صلی الله عليه و آله نيز چنين كرد. (2)

ابتدا
قبلی
1
صفحه 1 از 71