هیچ کس چون او نشناخت!

يكشنبه ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۲ ساعت ۱۶:۵۰
امتیاز این گزینه
(7 آرا)

«ای کمیل! هنگامی که شیطان در سینه تو وسوسه می‌کند، بگو پناه می‌برم به خدای قدرتمند از شرّ شیطان گمراه کننده و پناه می‌برم به محمّد پسندیده از شرّ آنچه تقدیر و حکم می‌شود و پناه می‌برم به خدای مردم از شر اجنّه و انسان‌ها همگی و صلوات بر پیغمبر و آل او می‌فرستم. کفایت می‌کند خداوند تو را از زحمات و آزار ابلیس و یاران او، اگرچه همگی مانند او می‌باشند.

امیر المؤمنین(ع) فرمودند:
«ای کمیل! هنگامی که شیطان در سینه تو وسوسه می‌کند، بگو پناه می‌برم به خدای قدرتمند از شرّ شیطان گمراه کننده و پناه می‌برم به محمّد پسندیده از شرّ آنچه تقدیر و حکم می‌شود و پناه می‌برم به خدای مردم از شر اجنّه و انسان‌ها همگی و صلوات بر پیغمبر و آل او می‌فرستم. کفایت می‌کند خداوند تو را از زحمات و آزار ابلیس و یاران او، اگرچه همگی مانند او می‌باشند.
ای کمیل! به درستی که برای آنها خدعه‌ها، نیرنگ‌ها، جنجال‌ها، زیورها، وسایل فریبنده، وسوسه، القاهای باطلِ لشکریان و سواران است که بر هر کسی به اندازه قدر و منزلتش در اطاعت و معصیت الهی قرار می‌گیرند تا به همان اندازه بر او غلبه کنند.
ای کمیل! دشمنی از آنان شدیدتر نیست و ضرر زننده‌ای بالاتر از آنها برای تو وجود ندارد. آرزویشان این است که تو در فردای قیامت با آنان در عذاب داخل شوی، عذابی که از ایشان کم و کوتاه نمی‌گردد و در آن جاودان خواهند بود.
ای کمیل! غضب خداوند تعالی فرا می‌گیرد هر کسی را که از ایشان دوری و احتراز نکند، به واسطه کمک از اسم خداوند و پیغمبرش و اسماء و اولیائش (ائمه(ع)).
ای کمیل! به درستی که شیطان (شیاطین) تو را فریب می‌دهند (تو را به خودشان دعوت می‌کنند)پس اگر ایشان را اجابت نکردی، به وسیله خودت، تو را گول می‌زنند، به اینکه خواسته‌ها و تمایلات منفی تو را، مثبت و زیبا جلوه می‌دهند و امر و نهی به تو می‌کنند(امر به گناه و نهی از طاعت و عبادت) و سپس ظنّ و گمان تو را به خدا نیکو می‌دارند تا تو را امیدوار ساخته و با این رجاء و امید کاذب تو را به گناه وادار کنند و حال آنکه جزای معصیت، آتش است.
ای کمیل! به خاطر بسپار فرمایش حق تعالی را که فرموده: «شیطان انسان‌ها را می‌فریبد و با زینت‌های دروغین گول می‌زند و مردم را به آرزوها وادار می‌کند» یا به تعبیر دیگر، خداوند، ایشان را مهلت می‌دهد.
ای کمیل! یاد آور قول خدا را به ابلیس که فرمود: «برو بر بندگان من، با سواران و لشکریانت شبیخون بزن و در اموال و اولاد ایشان شریک شو و وعده بده ایشان را که شیطان، وعده نمی‌دهد ایشان را مگر، وعده‌های فریبنده.» به درستی که ابلیس از طرف خودش به مردم، وعده نمی‌دهد و به درستی از جانب خدایش وعده می‌دهد تا ایشان را به گناه وادار سازد و در مهلکه بیاندازد.
ای کمیل! به درستی که ابلیس به سمت تو می‌آید به مکر خیلی ظریف و دقیقی که (تو متوجّه آن نشوی) پس تو را امر می‌کند به آن امور که می‌داند تو به آن امور عبادی عادت کرده‌ای و طوری تو را به عبادت می‌خواند که فکر می‌کنی فرشته‌ای بزرگوار می‌باشد که تو را امر می‌کند؛ امّا آن نیست، مگر شیطان رجیم. پس وقتی که به آن اوامر ظاهراً پسندیده اعتماد کردی و آرام گرفتی، تو را بر مهالک بزرگ که راه نجات در آن نیست، وادار می‌کند.
ای کمیل! به درستی که برای شیطان، دام‌هایی است که تو را پاگیر کند، پس بترس از اینکه در آن بیافتی.
ای کمیل! به درستی که زمین، پر از دام‌های ایشان است و هرگز کسی از این دام‌های شیطانی نجات نمی‌یاید؛ مگر اینکه به ما اهل بیت تمسّک و تشبّث کند و خداوند تو را آگاه گردانیده به اینکه هرگز نجات نمی‌یابد از این دام‌ها، مگر بندگانش و اینها همان اولیاء و دوستان ما هستند و این معنای آیه قرآن است: به درستی که بندگان من، تو را بر ایشان تسلّطی نیست و قول خدا که فرمود: به درستی که تسلّط و سیطره شیطان بر آنانی است که او را دوست دارند و ولایتش را پذیرفته‌اند و اینان همان مشرکان هستند.
ای کمیل! به ولایت ما نجات پیدا کن از اینکه شیطان در مال و اولاد تو شریک شود، آن‌طوری که امر شده است.
ای کمیل! فریب آن گروهی که نماز می‌خوانند و نمازشان را طولانی می‌کنند و روزه می‌گیرند و دوام بر این روزه دارند و صدقه می‌دهند و گمان می‌کنند که توفیقاتشان زیاد شده است، مخور.
ای کمیل! قسم به خدا می‌خورم که از پیامبرش(ص) شنیدم که می‌فرمود: «به درستی که شیطان عدّه‌ای بر اعمال زشت مثل زنا و شراب‌خواری و رباخواری و این گونه اعمال و از گناهان و زشتی‌ها وادار می‌کند، سپس عبادات زیاد و خشوع و خضوع و رکوع و سجود را در نزد اینان محبوب می‌دارد و بعد از آن، ایشان را تابع خلفا و امامان جور و باطل می‌گرداند که جز به سوی عذاب و آتش الهی راه دیگری نخواهند رفت و نجات و نصرتی برایشان در قیامت نخواهد بود.»
قرآن کریم هم در این باب چنین فرموده:
«إِنَّ الَّذينَ ارْتَدُّوا عَلی‏ أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَی الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلی‏ لَهُم‏؛
به درستی که آنانی که به گذشته گمراه خود بر می‌گردند، بعد از روشن شدن حق و هدایت یافتن، نیست این ارتداد و برگشت؛ مگر به تسویل و املای شیطان؛ یعنی شیطان ترسیم غلط و تصویر گول زننده‌ای به ایشان داد و ایشان را با تزئینات فریفت و در نتیجه به آرزوهای پوچ، ایشان را امیدوار ساخت.»