زبان عربی، زبان دین

زبان عربی، زبان دین

جمعه ۱۵ آبان ۱۳۹۴ ساعت ۰۷:۴۳
امتیاز این گزینه
(4 آرا)

چند روز پیش بود که سوار بر اتوبوس، گرمِ دیدن خیابان‌ها و برگ‌های خشک شده درختان بودم که مسافر جلویی، کاغذی به سمتم دراز کرد و به زبان عربی، نحوه رسیدن به آدرسِ روی کاغذ را پرسید. بندگان خدا که به نظر می‌رسید توریست باشند، دنبال نشانی «کاخ موزه سعدآباد» بودند. خوشبختانه متوجّه سؤالشان شدم؛ امّا مشکل اصلی، زمانی بروز کرد که قصد داشتم به سمت مقصد راهنمایی‌شان کنم!


تمام دستور زبان‌های عربی‌ای که در دوران تحصیل خوانده بودم، به یکباره از ذهنم پرید و حالا من مانده بودم و چهار چشم که به من دوخته شده بود. بماند که با چه ضرب و زوری مسیر را بهشان، آن‌هم به زبان انگلیسی، حالی کردم؛ امّا راستش را بخواهید، از اینکه این‌گونه کم آورده بودم و مجبور شده بودم از زبان انگلیسی استفاده کنم، خیلی حسّ بدی داشتم. آن هم از اینکه این همه سال عربی خواندیم و آخرش هم متوسّل به زبان انگلیسی‌ای که آن‌را هم از مدرسه یاد نگرفته بودیم، شدم.
همین اتّفاق ساده، بهانه‌ای شد که موضوع گزارش این هفته را به غارت‌شده‌ای در خصوص زبان عربی قرار دهیم. زبانی که در کشورمان حسابی مهجور است و حتّی گاهی منفور. این را از بین حرف‌های مردمی که سراغشان رفتیم، به خوبی می‌شد، فهمید.

قحطی کلاس‌های آموزشی در شهر
در ابتدا، این آمادگی را بدهیم که در سطح کلان‌شهری چون «تهران»، اگر کلّ شهر را بگردید، بیش از دو یا سه مرکز آموزش زبان پیدا نمی‌کنید که در لیست زبان‌های آموزشی مرکزشان، جایی هم برای زبان عربی داشته باشند.
ساناز، دانشجوی یکی از مؤسّسات آموزش زبان معروف تهران است و در حال حاضر، دارد زبان دومش را که فرانسوی است، یاد می‌گیرد. وقتی از او در خصوص اینکه تا به حال به فکر افتاده که عربی هم بخواند، سؤال می‌پرسیم. صورتش طوری جمع می‌شود که گویی به او فحش داده‌ایم و می‌گوید:
عربی؟! مگر بیکارم عربی بخوانم؟ این همه زبان قشنگ و مهم در دنیا هست. یادگرفتن زبان عربی به چه دردی می‌خورد؟
و بعد هم با حسّی ناسیونالیستی، عرب‌ها را دست می‌اندازد و می‌خندد.
خانم مسعودی که مدیر یکی از آموزشگاه‌های زبان انگلیسی و فرانسه است نیز می‌گوید:
الآن انگلیسی، زبان اصلی دنیاست و البتّه علاقه‌ها هم به همان سمت است. بعید می‌دانم افراد زیادی باشند که به زبان عربی علاقه داشته باشند و آنهایی هم که علاقه دارند، می‌توانند در دانشگاه این رشته را بخوانند. البتّه مشکل دیگر هم این است که کتاب آموزشی و استادانی که در آموزشگاه‌ها به این کار بپردازند هم خیلی کم است.
به سراغ یکی از آموزشگاه‌هایی که در هفته، چند روزی هم کلاس عربی در کنار زبان‌های انگلیسی، فرانسه، اسپانیولی و آلمانی دارد، می‌رویم و از اداره آموزش، علّت محدود بودن کلاس‌های عربی را در طول هفته می‌پرسیم. در یک جمله جواب می‌دهد:
برایش تقاضا نداریم.
آقای ملکوتی، دانشجوی یکی از کلاس‌های زبان عربی، می‌گوید:
من خ