روح الامين پيچيده امشب كوه در كوه
پاي از كمند غم رهانده مرد بِشكوه
آشوبِ جان در برگرفته كهكشان را
ذوق تغزل رنگ بسته آسمان را
گُم گشته كوه نور در شرق تجلّي
مانند آن مردي كه شد غرق تجلّي
٭٭٭
يا احمد! «إقرأ باسم ربّك» را تو برخوان!
آيينه را برگير، اي آيينه گردان!
در تشنگي برخيز، اي توفان نَفَس مَرد!
از جانب دريا تویی فرياد رس مرد..
در صبغة توحيد، باغ مكّه گَل كرد
صبح معطّر جام خود را پر ز مُل كرد
يكدم زمين شد زنده از آن لطف سَرمد
تا سكّه زد عرش برين با نام احمد
احمد هميشه يك صدا در آسمان است
راز شگفت اين جهان و آن جهان است

سيّد نادر احمدي (افغانستان)