لباس مشکی، لباس اهل جهنم است ،چرا در عزاداری می پوشیم؟
موقعیت شما: موعود»اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»لباس مشکی، لباس اهل جهنم است ،چرا در عزاداری می پوشیم؟

لباس مشکی، لباس اهل جهنم است ،چرا در عزاداری می پوشیم؟

چهارشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۴۸
امتیاز این گزینه
(3 آرا)

پوشيدن لباس سياه درنماز مکروه شمرده شده ولی عمامه استثناء شده وخود پيامبراکرم نيز عمامه ی سياه در نماز برسر می گذاشت(دراين باره مراحعه کنيد به سنن النبی نوشته ی علامه طباطبائی) ودرروز غدير نيز وقتی امام علی عليه السلام را به جای خود به خلافت معرفی می کرد بر سر او عمامه ی سياه خود را گذاشت واورا ولی امر مومنين معرفی کرد (دراين باره به کتاب معالم المدرستين مرحوم علامه عسگری مراجعه فرمائيد )درعزاي امام حسين (ع) نيزپوشيدن سياه يكي از ويژگي‌هاي مهم شيعه محسوب مي‌شود و شيعه از باب اينكه لباس مشكي نشانه حزن و اندوه است (چنانكه در شهادت امام حسين(ع) و عزاداري آن حضرت سيره نقل شده) فتوا داده‌اند به جواز، بلكه فتوا داده‌اند به اينكه بعيد نيست لباس سياه در ماه محرم به قصد حزن و عزاداري راجح باشد ،در خصوص عزاداري براي امام حسين(ع) و در منابع تاريخي از همسران پيغمبر و... رواياتي نقل شده که به چند نمونه اشاره می شود:
1. ابونعيم اصفهاني روايت مي‌كند: «زماني كه خبر شهادت امام حسين(ع) به ام سلمه رسيد در مسجد پيامبر(ص) خيمه‌اي سياه برپا نمود و خود نيز جامة سياه پوشيد.[1]
2. مسعودي در اثبات الوصيه چنين روايت مي‌كند كه امام مجتبي(ع) پس از دفن پدر در مسجد كوفه خطبه خواند در حالي كه عمامه‌اي سياه بر سر و طيلساني مشكي (يعني جامه‌اي بلند كه بر دوش مي‌اندازند) در بر داشت.[2] و نمونه‌هاي ديگر كه در تاريخ آمده است از جمله: مرجوم مجلسي در بحارالانوار نقل كرده: «پس از شهادت امام حسين(ع) و ياران آن حضرت كسي از زنان بني‌هاشم و طايفه قريش نبود مگر آن كه براي امام حسين(ع) لباس سياه پوشيده بود»[3]
نمونه های ديگر كه اشاره به پوشيدن لباس دارد مي‌توان به پوشيدن لباس مشكي دختر ام سلمه و زنان انصار در عزاي حمزه و شهيدان اُحد و همچنين سياه پوشيدن اسماء بنت عميس در عزاي جعفر طيّار اشاره كرد.[4]
برخی از روایات درباره نهی از پوشیدن لباس سیاه در زمان صدر اسلام به جهت عدم رعایت بهداشت از سوی مردم بود لذا تاکید می شد لباسهای سفید بپوشید ؛ لذا نمی توان گفت که پوشیدن لباس سیاه حرام ولباس سفید واجب است؛ بلکه هر رنگی نشانه خاص وبرای جنسیت خاص قرار داده شده است ؛ پوشیدن لباس سیاه در مرگ خویشان وعزاداری اهل بیت که نشان از نمایش حزن درونی است از مصادیق تعظیم شعائر الهی است؛ شما دراین مسئله هیج تردیدی نداشته باشید .
پوشیدن لباس مشگی در عزای امام حسین نه تنها حرام نیست بلکه به اتفاق همه فقهای بزرگ شیعه مستحب ودارای فضیلت فراوان است ؛ آیه الله العظمی نجفی مرعشی وصیت کرد پیراهن سیاهی که در عزای جدم امام حسین می پوشیدم هنگام دفن همراهم درقبر قرار دهید.

درکتاب وفیات الائمه ص 85 در ارتباط با عزاداری بر امیرالمومنین (ع) آمده : حسن وحسین وبرادرانشان از مراسم خاک سپاری پدر بازگشته ودرخانه نشستند .امام حسن (ع) درآن روز از خانه بیرون نیامد .عبدالله بن عباس فرزند عبدالمطلب نزد مردم آمد وگفت : امیر المومنین وفات یافت وبه جوار رحمت خدا منتقل شد وپس از خود نیز جانشینی قرار داد که اگر شما مردم مایل باشید او برای هدایت امت مسئولیت را بردوش بگیرد واگر مایل نباشید هر کس سراغ کار خودبرود .مردم با ضجه وفریاد ،گریه سر دادند و درخواست خروج آن حضرت را ازخانه کردند . امام حسن (ع) درحالی که برفقدان پدرش می گریست ولباس سیاه به تن داشت ازمنزل بیرون آمد، ازمنبر بالا رفت ،حمد وثنای الا هی را به جای آورد ،سپس از رسول خدا (ص) یاد کرد بر اوسلام ودرود فرستادوگفت : « ای مردم ، از خداپروا کنید وبا اطمینان بدانید که فرمانروایان وپیشوایان شما واهل بیت پیامبر خدا ،ماییم که خداوند درباره آن ها فرموده « انمایریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهر کم تطهیرا». ای مردم ، به راستی مردی در این شب جان به جان آفرین تسلیم کردکه هرگز گذشتگان نظیر اورا ندیده اند وآیندگان نیز شبیه اورا نخواهند دید . اوحقیقتا همراه رسول خدا جهاد می کرد وجانش را برای اودر طبق اخلاص می نهاد . رسول خدا او را با پرچم خود راهی کارزار می کرد ، در حالی که جبرئیل ازسمت راست ومیکائیل ازسمت چپ ، اورا مراقب ونگهبان بودند واوازمیدان باز نمی گشت تااین که خداوند فتح وپیروزی را به دست او هموار می ساخت. »
(برگرفته از کتاب پاسخ به پرسش های سپاه صحابه، تالیف آقای علی کورانی عاملی)


--------------------------------------------------------------------------------
[1] . عيون الاخبار و فنون الاثار، عماد الدين قرشي، ص 109.
[2] . بحارالانوار، محمد باقر مجلسي، ج 45، ص 196، همان، ج 79، ص 84، باب التعزيه و الماتم.
[3] . همان.
[4] . ر.ك سياهپوشي در سوگ ائمه، علي ابوالحسني، ص 95.

منبع:سایت اندیشه قم

نوشتن نظر