موعود :: صفحه مهدویت و آخرالزمان
موقعیت شما: موعود»مهدویت و آخرالزمان»مقالات مهدویت و آخرالزمان»امامان و ائمه»امام علی (ع) واقعه غدیر خم

در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل، حادثه بس عجيبی رخ داد كه هرگز در تاريخ بشريت سابقه نداشته و بعد از آن نيز تكرار نشده است، و آن حادثه، به دنيا آمدن نوزادی است در درون خانه كعبه كه به نام علی عليه السلام اسم گذاری شد.

در صحف ادريس نيز از لقب «مصطفي» براي آن حضرت ياد شده و ساير اوصاف پيامبر اكرم صلی الله علیه وآله به شايسته ترين وجهي آمده است. بخشي از آن چنين است: «اخْتَرْتُ لَهُمْ نَبِيّاً مُصْطَفَي؛ من براي بندگان صالح، مخلص و با تقوايم «مصطفي» را پيامبر گردانيدم.»

شیعه كه در لغت به معنای پیرو می باشد، در اصطلاح به كسانی گفته می شود كه جانشینی پیغمبر اكرم صلی الله علیه وآله را حق اختصاصی خانواده رسالت می دانند و در معارف اسلام پیرو مكتب اهل بیت علیهم السلام می باشند.

ارائه اخبار آينده و بيان امور غيبي، يكي از ابعاد وسيع نهج البلاغه را تشكيل مي دهد. مجموعاً در اين كتاب بيش از 75 بار خبر غيبي آمده است كه بيشتر آنها تحقق يافته اند. عالم به غيب ذاتاً كسي جز خداوند نيست؛ امّا پيامبر و امامان عليهم السلام با اِذن الهي مي توانند از علم غيبي برخوردار شوند.

روزی در كنار چاه زمزم نشسته بودم و برای مردم از پيامبر صلی الله عليه و آله حديث نقل می كردم. در آن حال، ابوذر غفاری به نزد ما آمد و با صدای رسايی گفت: ای مردم! من از پيامبر صلی الله عليه و آله شنيدم كه فرمود: «عَلِی قائِدُ الْبَرَرَةِ وَ قاتِلُ الْكَفَرَةِ مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ مَخُذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ؛ علی عليه السلام رهبر نيكوكاران است و كشنده كافران. هر كس او را ياری كند، ياری خواهد شد و هر كس به او اهانت كند، خوار خواهد گشت.»

نام مبارک علی(ع) اگر با شکوه و عظمت زینت‌یافته، از آن روست که با ارزش‌ها و فضیلت‌ها در هم آمیخته و برای تحقّق عدالت و انسانیت، با ستم و اشرافیّت به مبارزه برخاسته است. فریاد پرطنین علی(ع) علیه تجمّل‌پرستی و اشرافی‌گری، کمتر از مبارزه مستمر و خستگی‌ناپذیر آن حضرت با ظلم و بی‌عدالتی نیست و شاید راز آن در این باشد که اشرافی‌گری و برتری‌طلبی، از ظلم‌های بزرگ به شمار می‌آید.

امام علی(ع)، آن‌قدر از دارایی دولت به فرمانداران می‌دادند که نیازمندی‌اشان را برطرف سازد و آنان را از لغزش در گرداب رشوه بازدارد. کارگزاران حضرت به خاطر حکمرانی حق نداشتند چیزی هر چند به اندازة ناهار یا شام از مردم بگیرند؛ زیرا این بهره‌برداری اگر از راه حکومت به دست آید، به دزدی و رشوه‌خواری بیشتر شباهت دارد.

در ادامه راه، به بهشت رسیدم که دم درب بهشت نهری بود به نام کوثر و جویباری به نام رحمت، که از آب کوثر نوشیدم و با آب رحمت غسل کردم. سپس وارد بهشت شدم. در اطراف بهشت، خانه من و اهل بیت من ساخته شده بود. خاک بهشت مانند مُشک خوشبو بود. انواع غذاها و نوشیدنی‌ها و میوه‌ها در آنجا موجود بود؛ از جمله در بهشت، درختی بود که اگر پرنده تیز پروازی می‌خواست تنه درخت را دور بزند، در مدّت هفتصد سال نمی‌توانست.

// به اعتقاد امام علی(ع)، ملاک حکمرانی، عدالت است. عدالت محکم‌ترین بنیانی است که در هر نظام اجتماعی باید وجود داشته باشد. حضرت علی(ع) بهترین نوع سیاست و حکومت را مبتنی بر عدل می‌دانند و می‌فرمایند: «سیاست درست سه سیاست است: نرمی همراه با احتیاط، کنجکاوی همراه با عدالت و بخشش همراه با میانه‌روی.»//

در این نوشتار سعی شده است تا در حدّ مختصری به اهداف حکومتی امیرالمؤمنین علی(ع) بپردازیم؛ ولی پیش از آن، باید دانست که حکومت در نظر حضرت علی(ع) هدف نبود؛ بلکه وسیله‌ای بود که به کمک آن می‌کوشیدند احقاق حقّ و ابطال باطل کنند. پس با آن، حدود الهی را اجرا کردند و عدالت را در جامعه گسترش دادند، همة مردم را زیر پرچم حکومت الهی به حقوق واقعی خود رساندند، فکرهای خفته را بیدار کردند و انحراف‌ها و کجی‌ها را از میان برداشتند.

7
صفحه 7 از 12

جستجو

اوقات شرعی